مغز، گلوکز، تغییرات محیطی و خودکفایی

ساعت 8:23 پنج شنبه

الان به طور کلی هیچ نوع انرژی اعم از آنهایی که حق مسلم ماست یا نیست در بدن موجود نمی باشد. بنابراین مغز کاملاً تعطیل بوده و فقط دستها تایپ میکنند.

بعد از تولد آیدا اولین کاری که انجام دادند سوراخ کردن دستش بود طبیعتا با سوزن برای وصل سرم. یک چیز کاملاً معمولی بود که همه پرستارها میدانستند. پرسیدم و جواب گرفتم که چون بچه وارد یک دنیای جدید شده خیلی متفاوت از دنیای رحم، مغزش زیاد فعالیت میکند. پس نیازش به گلوکز هم بیشتر می شود. و اگر به اندازه نرسد؟ البته آسیب مغزی.

با این مقدمه چند تا موضوع کوچک ولی مهم به ذهن من رسید.

گاهی آدم هایی می بینی که تغییرات محیطی به هر میزان هیچ تأثیری بر میزان کارکرد مغزشان ندارد. نخیر! منظورم این نبود که آمپر مغز مبارک چسبیده به انتهای قطاع شمارشگر. بلکه مخ محترم هنوز در دوران جنینی به سر می برد. نیازی به توضیح بیشتر هست؟

یک نوع دومی هم هست که دائم در حال فعالیت با بیشترین ظرفیت است. ولی در کودکی گلوکز به مغز مبارک کم رسیده.

یک نوع سومی هم هست که هم دچار کمبود گلوکز است و هم کمبود فعالیت. الحمدلله که یواش یواش داریم در نوع سوم به خودکفایی می رسیم.

تا بعد…