چرند و پرند

بعضی وقت ها تحمل بابای آیدا تمام می شود و لازم می بیند بعضی مسائل را توضیح دهد. مثلاً این لینک را ببینید تا کمی عصبانی شوید. نشدید؟

1- جایی می خواندم که می توان از آب اقیانوس ها به عنوان یک منبع ذخیره دی اکسید کربن استفاده کرد.

2- کل غلظت دی اکسید کربن در جو 385 پی پی ام است. اگر قصد دارید به میزان حلالیتش در آب پی ببرید نگاهی به قانون هنری بیندازید. توضیح ضروری اینکه فشار جزیی دی اکسید کربن از حاصل ضرب این عدد در فشار جو (یک اتمسفر) تقسیم بر یک میلیون به دست می آید و ثابت هنری دی اکسید کربن-آب خالص اگر اشتباه نکنم حدود 1500 بار است.

3- فکر می کنید دی اکسید کربن بعد از حل شدن در آب پی اچ را چقدر تغییر می دهد؟ آن هم آب دریا که پر از انواع یون های مختلف است. حتماً درباره محلول های بافر شنیده اید.

4- به بخشی از سخنان این دانشمندان عزیز دقت کنید:

یک دانشمند سرشناس بریتانیایی هشدار داده که مازاد دی اکسید کربن در جو که به دلیل فعالیت های بشر ایجاد شده، آب دریاها را به شدت اسیدی و دریازیان را با خطر نابودی مواجه کرده است.

او افزایش دی اکسید کربن در محیط زیست به دلیل فعالیت های بشر را محکوم کرد اما به این نکته نیز اشاره کرد که اسیدیته آب دریا به طور طبیعی بالا و پایین می رود.

او گفت در بسیاری از آزمایش هایی که در حال حاضر صورت می گیرد دی اکسید کربن و اسیدیته آب به طور ناگهانی افزایش داده می شود: “البته در طبیعت چنین اتفاقی نمی افتد و تغییر به طور تدریجی رخ می دهد.”

مطالعه اسیدی شدن اقیانوس ها علم جدیدی است و محققان در ابتدا مطمئن نبودند که این مشکل تا چه حدی جدی است. اما آنها اکنون از آن به عنوان “یک مشکل دیگر که نتیجه افزایش دی اکسید کربن در محیط زیست است”، یاد می کنند.

به هر حال این علم جدید هم نیاز به بودجه دارد و چه چیزی بهتر از سفره پهن بودجه های کاهش دی اکسید کربن.

——————————————–

پ.ن. 1- جمله آخر از دانشمند معاصر بابای آیدا بود!

پ.ن.2- توجه کنید که من ایرادی به نگرانی های طرفداران محیط زیست نمی گیرم. مشکل اصلی ادعاهای بدون مدرک و بزرگ نمایی ها است.