عصبانیام
1- هولدن آقای سالینجر اینا همیشه میگفت: “people never understand”. راست میگفت.
2- اگر قصد پیاچدی خواندن دارید هرگز فراموش نکنید که ارزش یک کار “case study” از صد تا کار نو و تازه بیشتر است. دردسرش هم کمتر. نیازی به بحث و اینها هم ندارد. انجامش میدهی و میگویی “همینه که هست”.
3- با کمال تأسف و تأثر اعلام میدارد که بابای آیدا از یک موجود “نه! عمراً اگه اینطوری باشه. بهت ثابت می کنم” به یک موجود “باشه! همینی که تو میگی” تغییر ماهیت داده است. بیچاره دانشجوهای آینده.
4- الان که این پست پابلیش شد تمام نوشتههای هفته قبل را در راستای “باشه! همینی که تو میگی” شیفت-دیلیت نموده مثل بچه آدم همه “case study”هایمان را میریزیم روی مقاله.
Categories: آقای عقل کل, روزانه
hamini ke to migi vali bedoone asabaniat
همین که روحی میگه!!!
اما خداییش اصلا عصبانیت بهت نمیاد!
—————
به خاطر همینه که خیلی عصبانیت وحشتناکی دارم. در حد هیولا!
کاملا موافقم به غیر از جمله زیر که با اجازه شما اصلاح میکنم:
“اگر قصد پیاچدی خواندن دارید هرگز فراموش نکنید … ”
“اگر قصد پیاچدی خواندن دارید حتما به پزشک مراجعه کنید!”
—————————-
علی جان دیگه کار آدمی که تصمیم گرفته PhD بخونه از پزشک گذشته. به قول معروف دیگه از دست خدا هم کاری ساخته نیست. مگه حضرت عباس کاری بکنه