مرده شور و شستن مرده

داشتم می گفتم که شاید همه چیز با رفتن پیش میدوایف شروع شد. در هلند وقتی که شما حامله شدی (البته من حامله نشدم، مریم شد) باید برای کنترل وضعیت جسمی به مراکز خاصی مراجعه کنی که شرایط جسمی شما و رشد جنین را کنترل می کنند. حالا مسأله چه ربطی به مرده شور داشت؟ راستش من فهمیدم که اینجا از هر کسی در حد توان و دانشش استفاده می شود. البته به این ایده آلی هم که نیست. ولی برای مثال اینجا یک مرده شور مرده اش را می شوید. یک مید-وایف (یا همان ماما یا قابله یا هر چیزی) وضعیت عمومی مادر و جنین را کنترل می کند. نه بیشتر نه کمتر. بیشتر یعنی اینکه مثلاً دارو تجویز نمی کند. ولی مکمل های غذایی و ویتامینی چرا. اگر هم مشکلی در وضعیت بیمار بود، مثلاً فشار خون بالا یا وجود پروتئین در ادرار (مثل مورد مریم که از علائم پری اکلامپسیا بود) سریع می فرستدت پیش متخصص. البته مردم هم (به قول رضا) به این سیستم درمانی -که قطعاً به وسیله دولت برنامه ریزی شده- کاملاً اعتماد دارند. اگر هنوز متوجه منظورم نشدید حتماً در اولین فرصت به یک متخصص زنان و زایمان -ترجیحاً معروف- مراجعه کنید تا ببینید توی مطبش این زنهای حامله چه قشقرقی به پا کرده اند. ولی هیچ کدام از این مادران آینده هم حاضر نیستند برای معاینه بروند پیش ماما.

از شلوغی مطب گفتم این را هم تا یادم نرفته اضافه کنم که اینجا برای مراجعه به مطب های خصوصی هرگز صف نمی بینید. چون همیشه باید از قبل زنگ بزنید و وقت بگیرید.

شاید قضیه از اینجا شروع شد که یک روز یک شنبه مریم سردرد گرفت. طبق معمول -بر خلاف تمامی زنانی که به عمرتان دیده اید- اصلاً به روی خودش هم نمی آورد که حالش خوب نیست. خوشبختانه فردای همان روز نوبت معاینه داشتیم. چون فشار خون مریم نسبت به هفته قبل بالاتر رفته بود و میزان دفع پروتئینش هم کمی بیشتر، فوراً با بیمارستان تماس گرفت و درخواست انجام آزمایش خون و ادرار کرد. اینجا یک بیمارستانی هست به اسم «رینیر د خراف»که ما قبلاً هم برای آزمایش خون رفته بودیم. سیستمش هم اینطوری است که شما با داشتن کارت بیمه مراجعه می کنی و پس از ثبت مشخصاتت در شبکه کامپیوتری یک مجموعه استیکر یا همان برچسب می گیری که یک بارکد مخصوص شما هم رویش هست به اضافه مشخصات. از اینجا به بعد هر کاری که در هر بخش بیمارستان داشتی یکی از همین برچسب ها را می زنند روی پرونده ات. اصولاً هیچ گونه فرمی پر نمی کنید. یعنی اینطوری بگویم که (به جز در مورد غذا) اصلاً دست ما به خودکار و کاغذ نخورد.

بعد از اینکه آزمایش خون و ادرار انجام شد از ما خواستند که منتظر بمانیم تا نتیجه آزمایش مشخص شود و بعد مراجعه کنیم به دکتر. دکتر هلندی هم با دیدن نتیجه آزمایش و بعد از انجام یک سونوگرافی مفصل (که البته جنسیت بچه را هم متوجه نشد!) ما را فرستاد دو طبقه بالاتر تا در موردمان تصمیم گیری شود! آنجا شاید به 10 دقیقه نکشید که دیدیم مریم روی تخت خوابیده و دستگاه اندازه گیری ضربان قلب بچه و انقباضات رحمی وصل شده و من هم دارم به دکتر جواب پس می دهم که چطور شد که اینطور شد. نه فرمی پر کردیم، نه قبضی بود که همراه مریض قبل از بستری شدن پرداخت کند، نه سر و صدایی لازم بود، نه فحشی دادم (بر خلاف بستری شدن رضا در ایران)، نه صدای ناله و نفرین می آمد و نه از همه مهمتر بوی بیمارستان (همان بوی گند الکل و مواد ضد عفونی کننده) می آمد و خیلی نه های دیگر که نمی نویسم تا دلتان نسوزد.

یک نکته ای که خیلی توجه مرا جلب می کرد این بود که هر کسی (دکتر، پرستار، انترن) می آمد برای معاینه اول خودش را معرفی می کرد و یک دور کامل توضیح می داد که چرا شما اینجا هستید و چرا من اینجا هستم. حالا بماند که ما تا روز سوم هم هنوز خوب نگرفته بودیم که چرا!

یک پرستار هم به صورت مفصل در مورد رژیم غذایی شخصی نه مربوط به بیماری از مریم سوال کرد. من که یک لحظه احساس کردم رفتیم هتل!

ولی نه! فکر کنم همه چیز با جمع آوری بیست و چهار ساعته ادرار شروع شد.

این نوشته در احیاییه ارسال شده و با برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

1 پاسخ برای مرده شور و شستن مرده

  1. hamed :گفت

    سلام احسان جان

    آقا عجب مشکلاتی داشتین

    من حتی فکر کردن بهشون هم برام سخته

    موفق باشید

    حامد
    ——————————–
    مخلصیم حامد جان
    آقا این هوای تازه رو راه بنداز

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s