صداست که می‏ماند (2)

فکر می‏کنم این تضمین، کار بهار است.

پی‌نوشت- وگرنه من همان خاکم که هستم.

این نوشته در ویدیو و عکس, خاطرات بابای آیدا ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

2 پاسخ برای صداست که می‏ماند (2)

  1. خیلی جالب بود که من این شعرو برای خودم می خوندم امروز دست و پا شکسته و زور می زدم یاد بیارم کاملش رو!!! الان دیدم خوندیش خیلی حال کردم استاد! خارش مغزیم هم تموم شد!!!

  2. rouhi :گفت

    به به لذت فراوان بردیم فقط اگه ممکنه آیداش رو یه خورده زیاد کنید

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s