یاغی‌ها

– خدای را از کدام کار بنده‌اش خنده می‌گیرد؟

– این که شمشیر از نیام برکشیده بی‌زره بر قلب دشمن زند!

میانه جنگ بدر، سوال و جواب فردی از صحابه و پیامبر اسلام

1- شانزده سال پیش. جام جهانی نود و چهار آمریکا. آن زمان هنوز تلویزیون پخش زنده‌ی زنده نداشت. یعنی داشت ولی خیلی زنده نبود. بازی‌ها با دو سه ساعتی تأخیر پخش می‌شد و به گمانم بررسی هم می‌شد تا احیانن بازوی قشنگی، کله بی‌پوششی، ناف پیدایی، چیزی نرود توی چشم امت همیشه در صحنه و کار دستشان بدهد. شب بود. گرم هم بود. آبله گرفته بودم. تلویزیون خودمان یک بیجینگ (پکن) سیاه و سفید چهارده اینچ بود و خانه عمو سونی رنگی داشتند با چند اینچ اضافه. علی‌رضا دستم را گرفت و برد خانه‌شان تا راه‌راه‌های آبی آسمانی را خاکستری نبینیم. آرژانتینی که با بازگشت مارادونا به زور استرالیا را برد و از مرحله مقدماتی بالا آمد حالا یونان را سوسک می‌کرد. گل سوم مارادونا را هنوز یادم هست. از زاویه پشت دروازه. چه زوجی شده بودند کانیگیا و باتیستوتا. چه گل‌هایی زد گابریل به یونان و کلودیو به نیجریه. کل بدبختی اما از دوپینگ مارادونا شروع شد. دو تا از بلغارستان استویچکوف خوردیم و سه تا از رومانی هاجی! روح از تیم رفته بود و کسی نبود خدا را به خنده بیندازد.

2- دوازده سال پیش. فرانسه. پاسارلای یاغی، یاغی‌ها را تا جایی که زورش می‌رسید رام کرده‌بود. ردوندو اما رام نشده بود. ترجیح داده بود موهای بلندش را حفظ کند و گردن نگذارد به حرف زور! ورون و سیمونه اما جایش را خوب پرکرده بودند. اورتگا هم خوب ادای دیه‌گو را درمی‌آورد وسط زمین. گابریل هم که هر توپی را گل می‌کرد. پاسارلا اما خیال کرده بود لشکر سرخپوست‌ها را رام کرده. اورتگا چانه فن‌درسار را که نزدیک دید، دامنش از دست برفت. مرد یخی هلندی‌ها هم چنان آیالای آن موقع جوان را سوسک کرد که حتی هانس هم صحنه را یادش مانده.

3- هشت سال پیش. آفتاب تابان. مجید جلالی بهت‌زده به دوربین نگاه کرد و گفت: «تاکتیک آرژانتین مثل یه رازه. میشه ساعت‌ها درباره‌اش حرف زد». سق سیاه آقا مجید بود یا آقا جواد خیابانی؟ نمی‌دانم. ولی رازی که آقا مجید هیچ وقت نفهمید این بود که تاکتیک برای آرژانتین مثل سم است. مثل نظم برای راهزن.

4- چهار سال پیش. آلمان. کسی هست که معترف نباشد زیباترین فوتبال جام را ارتش بی‌ستاره راه‌راه پوشان ارائه کرد؟ آرژانتین زیاد می‌دوید و خسته می‌شد. ولی چیزی که کارشان را در بازی آلمان ساخت آن تعویض اجباری بود و آن تصمیم عاقلانه پیرمرد که مقابل آن دفاع فیزیکی، یک مهاجم فیزیکی به زمین فرستاد. شاید ریسک کردن و بازی دادن مسی، قهرمان را عوض می‌کرد. حتمن عوض می‌کرد.

5- مسی کامل شده. همه جا هست. توز بی‌امان می‌دود. ماسکرانو خوب توپ می‌گیرد. ورون توپ‌پخش‌کن خوبی است. دفاع اما کمی پیر است و کند. چهره سرخپوستی اصیل دیه‌گو را نه کت و شلوار می‌تواند عوض کند نه آن ریش مرتب. آن حالت چشم‌ها و لب‌ها و این واقعیت که هرچه توانسته مهاجم با خودش برده، همه چیز را می‌گوید. آرژانتین امسال خدا را هم به خنده می‌اندازد.

پی‌نوشت: شرمنده همه دوستان روشنفکر بابت این پست فوتبالی!

این نوشته در روزانه ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

6 پاسخ برای یاغی‌ها

  1. مخ :گفت

    دمت گرم…

  2. ابيا :گفت

    دوستان روشنفكر داشتن هم برا خودش دردسريه ها
    دوستاي ما كه هيچ كدوم اهل فكر نيستن همه مرد عملن

  3. استاد این رو ولش! ایتالیا رو دیدی چطوری سوسک شده بود؟ : دی

  4. قکر کنم خدای را ازتیم فرانسه خنده می گیرد!

  5. kermooni :گفت

    aaaaaaaaay gofti ey doost..man jaame 90 ro ham khoob yadame. ya’ni az shoma pirtaram😀 .INAM YEK HARFE ROSHANFEKRANE
    —————-
    البته من در زمان برگزاری جام 90 هنوز روشنفکر بودم و فوتبال نگاه نمی کردم.😀

  6. یه آشنا :گفت

    خداوندا این چه بلایی بود که به سر ما نازل شد که چون روشنفکریم فوتبال 22 تا آدم دنبال یه توپ هستش و سریال دیدن اتلاف وقت و لذت بردن از زندگی گناه؟گاهی فکر می کنم ما آدمیم بعد روشنفکر یا اینکه روشنفکریم بعد آدم!!!!

    از همه این حرفها که بگذریم امسال سال دیه گوی کبیره…قهرمان کودکیهای من دست خالی نمی ذاره ما رو…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s