در ستایش ناامیدی

Hope is killing me. My dream is to become hopeless. When you’re hopeless you don’t care. And when you don’t care, that indifference makes you attractive.

George Costanza, Seinfeld TV series

امیدواری داره منو می‌کشه. آرزوم اینه که ناامید بشم. وقتی ناامیدی، نگران هیچی نیستی. وقتی هم نگران هیچی نباشی، همین بی‌خیالیت جذابت می‌کنه.

کاری به جمله آخر ندارم. بقیه‌اش را باید با طلا نوشت.

این نوشته در روزانه, شاید بدیهی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

2 پاسخ برای در ستایش ناامیدی

  1. مخ :گفت

    خیلی ها فقط به جمله آخر کار دارن!!!
    ————–
    البته!

  2. یک بنی :گفت

    اما دمار درآوره ها!
    ———-
    بدجور!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s